Wat te doen in Fez: de medina, de monumenten en de omgeving

Vue panoramique des toits de la médina de Fès el-Bali depuis les tombeaux mérinides

Wat te doen in Fez begint bij één vaststelling die de hele reis bepaalt: de medina van Fez el-Bali is de grootste autovrije stadskern ter wereld en telt duizenden straatjes. U gaat haar niet afvinken, u gaat haar ervaren. Fez is de oudste van de vier keizerlijke steden, het intellectuele hart van Marokko sinds de negende eeuw, en voor veel reizigers de meest intense ervaring van het land. Deze gids zet de monumenten op volgorde van belang, zegt hoeveel tijd elk ervan vraagt, behandelt de vraag of u een gids nodig hebt, en geeft een realistische route voor twee of drie dagen.

In het kort

  • De medina van Fez el-Bali staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en is volledig autovrij.
  • Twee tot drie dagen zijn het minimum; met één dag ziet u alleen de hoofdassen.
  • De medersa Bou Inania is het mooiste toegankelijke monument van de stad.
  • De moskee-universiteit Al Quaraouiyine is niet toegankelijk voor niet-moslims, haar binnenplaats wel vanaf bepaalde punten.
  • De leerlooierijen Chouara bekijkt u vanaf de terrassen van de omliggende leerwinkels.
  • Fez bestaat uit drie steden: Fez el-Bali, Fez el-Jdid en de ville nouvelle.
  • Een gids is nuttig op de eerste dag, daarna kunt u het zelf.
  • De omgeving is uitzonderlijk: Volubilis, Meknes, Ifrane en de cederwouden.
  • Het voorjaar en de herfst zijn de beste periodes; de zomer is er erg heet.
  • De stad is veilig met de gebruikelijke voorzorgen van een drukke medina.

Fez begrijpen voor u haar bezoekt: drie steden in één

Dit is de sleutel die alles vereenvoudigt. Fez is geen enkele stad maar drie, naast elkaar gegroeid en duidelijk van elkaar te onderscheiden.

Fez el-Bali, de oude medina uit de negende eeuw, is waar u het grootste deel van uw tijd doorbrengt: het labyrint, de souks, de monumenten, de leerlooierijen. Fez el-Jdid, de nieuwe stad uit de dertiende eeuw, herbergt het koninklijk paleis, de Mellah en de tuin Jnan Sbil; ze is ruimer en rustiger. En de ville nouvelle, aangelegd in de twintigste eeuw, is de moderne stad met brede lanen, waar u doorgaans alleen komt om te eten of te slapen.

Die driedeling bepaalt uw planning. De medina vraagt minstens een volle dag, liever twee. Fez el-Jdid vult een halve dag. En de ville nouvelle is geen bezienswaardigheid. Wie dat vooraf weet, verdeelt zijn tijd verstandiger.

Bab Boujloud, de toegangspoort

De blauwe poort is het natuurlijke vertrekpunt van elk bezoek aan de medina. Ze dateert uit het begin van de twintigste eeuw en is langs de buitenkant blauw betegeld, de kleur van Fez, en langs de binnenkant groen, de kleur van de islam. Vanaf hier beginnen de twee hoofdassen die de medina doorkruisen.

De blauwe poort Bab Boujloud aan de ingang van de medina van Fez
Bab Boujloud is blauw aan de buitenkant en groen aan de binnenkant.

Foto: via Wikimedia Commons

Praktisch is dit ook de plek waar u zich het eenvoudigst oriënteert: wie verdwaalt in de medina, vraagt naar Bab Boujloud en vindt altijd iemand die de richting wijst. Onthoud de naam, hij is uw ankerpunt voor de hele dag.

De medersa Bou Inania

Als u maar één monument bezoekt, is dit het. Deze koranschool uit de veertiende eeuw ligt op enkele minuten van Bab Boujloud en is een van de weinige religieuze gebouwen in Marokko die volledig toegankelijk zijn voor niet-moslims, omdat ze ook als vrijdagmoskee diende.

De binnenplaats combineert alle technieken van de Merinidische kunst op één plek: zellige op de sokkels, gebeeldhouwd stucwerk daarboven, bewerkt cederhout in de bovenste zone, en bronzen deuren. Reken op drie kwartier tot een uur, en kijk omhoog: de details zitten op ooghoogte én veel hoger.

Tegenover de medersa, aan de overkant van de straat, bevindt zich de waterklok: een reeks consoles en koperen schalen uit dezelfde periode, waarvan het mechanisme nooit volledig is verklaard. Ze is niet toegankelijk maar wel van buitenaf te zien.

De moskee-universiteit Al Quaraouiyine

Dit is het hart van de stad en haar belangrijkste historische claim. Al Quaraouiyine werd in 859 gesticht en wordt beschouwd als een van de oudste nog werkende onderwijsinstellingen ter wereld. Eeuwenlang trok ze geleerden uit het hele Middellandse Zeegebied aan.

De moskee zelf is niet toegankelijk voor niet-moslims. U kunt wel vanaf verschillende deuren een blik op de binnenplaats werpen, en de bibliotheek, een van de oudste ter wereld, is na restauratie gedeeltelijk toegankelijk. De omliggende straatjes, met hun houtsnijwerk en hun koperwerk, horen bij het bezoek.

Het aanpalende plein is bovendien het drukste knooppunt van de medina. Wie de dichtheid van Fez wil begrijpen, blijft hier een kwartier staan kijken: ezels met vracht, handkarren, studenten, handelaren, alles passeert door dezelfde straat van twee meter breed.

De medersa Al Attarine

Vlak bij Al Quaraouiyine, in de specerijensouk waaraan ze haar naam dankt, is deze medersa uit de veertiende eeuw kleiner dan Bou Inania maar minstens zo verfijnd. Haar binnenplaats, met een marmeren bekken in het midden, is een van de meest gefotografeerde interieurs van Marokko.

Ga naar de bovenverdieping: de studentencellen zijn minuscuul, en vanaf het terras ziet u de groene daktegels van Al Quaraouiyine, een uitzicht dat u nergens anders krijgt. Reken op een halfuur.

De zaouia van Moulay Idriss II

Dit mausoleum, gewijd aan de stichter van de stad, staat midden in de medina en is een van de belangrijkste bedevaartsplaatsen van Marokko. Het gebouw is niet toegankelijk voor niet-moslims, maar de omgeving ervan, met de houten balken die de heilige zone afbakenen, hoort tot de sfeervolste delen van de medina.

Rondom liggen de winkels met kaarsen, wierook en religieuze voorwerpen. Het is een van de plekken waar het verschil tussen een toeristische medina en een levende medina het duidelijkst voelbaar is: hier komen vooral Marokkanen, niet bezoekers.

Het plein en het museum Nejjarine

Het plein van de schrijnwerkers wordt beheerst door een met zellige beklede fontein en door de gevel van een voormalige herberg uit de achttiende eeuw, waar karavanen hun waren opsloegen. Dat gebouw huisvest nu het museum van het houtambacht.

Het museum zelf is bescheiden, maar twee dingen maken het de moeite waard: de architectuur van de herberg, met haar binnenplaats over drie verdiepingen, en het dakterras met uitzicht over de daken van de medina. Voor veel bezoekers is dat terras het beste panorama van de oude stad.

Het plein Seffarine

Hier werken de kopersmeden, in de open lucht, met de hamer op het metaal. Het geluid draagt ver en u hoort het plein voordat u het ziet. De ketels, dienbladen en fonteinen worden er nog altijd met de hand gemaakt, volgens technieken die eeuwenlang onveranderd zijn gebleven.

Het is een van de weinige plekken in de medina waar u een ambacht in volle werking ziet zonder dat het voor bezoekers is opgezet. Blijf even staan, vraag toestemming voor een foto, en koop als u iets koopt het liefst bij de werkplaats zelf.

De leerlooierijen Chouara

Dit is het beeld dat iedereen van Fez kent: honderden ronde bakken met gekleurde verfstof, waarin huiden worden bewerkt zoals dat al sinds de middeleeuwen gebeurt. De leerlooierijen Chouara zijn de grootste van de stad en nog volledig in gebruik.

De ronde verfbakken van de leerlooierijen Chouara in de medina van Fez
De leerlooierijen Chouara zijn nog volledig in gebruik en worden vanaf de terrassen bekeken.

Foto: via Wikimedia Commons

U bekijkt ze vanaf de terrassen van de leerwinkels die eromheen liggen. Die winkels laten u gratis binnen en geven u een takje munt tegen de geur; daarna volgt onvermijdelijk een verkooppraatje. Dat is het stilzwijgende arrangement: u krijgt het uitzicht, zij krijgen een kans om te verkopen. U bent tot niets verplicht, maar wees duidelijk en vriendelijk als u niets wilt.

Praktisch: de geur is in de zomer veel sterker dan in de winter, en het beste licht valt in de ochtend. Koopt u leer, controleer dan de soepelheid en de naad, en vraag of het om geit, schaap of kameel gaat; het prijsverschil is aanzienlijk.

Het museum Al Batha

Ondergebracht in een voormalig paleis uit de negentiende eeuw, toont dit museum de islamitische kunst van Fez: keramiek met het karakteristieke blauw van de stad, houtsnijwerk, astronomische instrumenten, tapijten en borduurwerk. De Andalusische tuin eromheen is op zich al een reden om te komen.

Het is de rustigste plek van de medina en een uitstekende pauze halverwege de dag, zeker in de zomer. Reken op een uur, inclusief de tuin.

Fez el-Jdid: paleis, Mellah en tuin

De tweede stad van Fez werd in de dertiende eeuw door de Meriniden aangelegd en heeft een heel ander karakter dan de oude medina: rechtere straten, meer ruimte, minder drukte.

Het koninklijk paleis is niet te bezoeken, maar zijn zeven gouden deuren, omlijst door zellige en gebeeldhouwd cederhout, vormen een van de meest gefotografeerde plekken van de stad. Ze staan aan een plein waar u vrij kunt rondlopen.

De Mellah, de historische Joodse wijk, grenst eraan. Haar architectuur verschilt zichtbaar van de rest van de medina, met balkons die op straat uitkijken in plaats van binnenplaatsen die zich afsluiten. De begraafplaats en de synagoge zijn toegankelijk.

De tuin Jnan Sbil, tussen de twee steden in, is een gerestaureerd park met vijvers, bamboe en oude bomen. Het is de groenste plek van Fez en een welkome adempauze tussen twee bezoeken.

De hoogten: Merinidische graven en Borj Nord

Op de heuvel ten noorden van de medina staan de ruïnes van de Merinidische graftombes. Het bouwwerk zelf is weinig meer dan muren, maar het uitzicht is het beste van de stad: u overziet de hele medina, haar duizenden daken, de minaretten en de omringende heuvels.

Vlakbij staat Borj Nord, een fort uit de zestiende eeuw dat nu een wapenmuseum huisvest. De meeste bezoekers komen voor het panorama en niet voor de collectie.

Ga aan het eind van de middag, een halfuur voor zonsondergang: de medina kleurt dan oker en de oproep tot het gebed klinkt vanaf tientallen minaretten tegelijk. Voor veel reizigers is dat het moment dat van Fez bijblijft. Neem een taxi omhoog, de klim te voet is lang en weinig interessant.

Overzicht: wat te doen en hoeveel tijd

PlekTijdPrioriteit
Medersa Bou Inania45 min tot 1 uurOnmisbaar
Leerlooierijen Chouara30 à 45 minOnmisbaar
Al Quaraouiyine en omgeving45 minOnmisbaar
Medersa Al Attarine30 minSterk aanbevolen
Plein en museum Nejjarine45 minSterk aanbevolen, voor het terras
Merinidische graven bij zonsondergang1 uurSterk aanbevolen
Fez el-Jdid en Jnan SbilHalve dagVanaf twee dagen
Museum Al Batha1 uurAls u van kunst houdt
Plein Seffarine20 minOnderweg
Volubilis en MeknesVolledige dagVanaf drie dagen

De souks

De souks van Fez zijn minder op bezoekers gericht dan die van Marrakech en daardoor authentieker, maar ook lastiger te lezen. Ze zijn per ambacht ingedeeld: de specerijen bij Attarine, het koper bij Seffarine, het leer bij de leerlooierijen, de stoffen en het borduurwerk elders.

Twee specialiteiten verdienen bijzondere aandacht. Het blauwe keramiek van Fez, met zijn kobaltmotieven op wit, wordt in de pottenbakkerswijk buiten de muren gemaakt en is daar te zien in volle productie. En het borduurwerk van Fez, met zijn geometrische motieven in één kleur, is een techniek die u elders in Marokko niet vindt.

Onderhandelen hoort erbij en verloopt hier rustiger dan in Marrakech. Vergelijk in drie of vier winkels voordat u beslist, en vraag altijd naar het materiaal.

De hammam

De hammam is in Fez geen toeristische activiteit maar een wekelijks ritueel. Er bestaan twee werelden: de buurthammam, waar de inwoners komen, zeer goedkoop en zonder enige voorziening voor bezoekers; en de hammam in een riad of een gespecialiseerd etablissement, duurder, met handdoeken, producten en begeleiding.

Voor een eerste keer is de tweede optie eenvoudiger. Wilt u de buurthammam proberen, informeer dan naar de tijden — ze wisselen tussen mannen en vrouwen in de loop van de dag — en neem uw eigen toiletspullen, slippers en een handdoek mee. Zwart zeep en een ruwe want zijn de twee onmisbare dingen; ze zijn in elke winkel in de medina te koop.

De keuken van Fez

Fez geldt als de verfijndste keuken van Marokko, en dat is geen marketing: de stad had eeuwenlang een welvarende stedelijke burgerij met een huiskeuken die zich ontwikkelde tot een eigen traditie.

De pastilla is er het bekendste gerecht: een bladerdeegtaart met duif of kip, amandelen en kaneel, tegelijk hartig en zoet. Verder zijn er de tajine met pruimen en amandelen, de harira die bij zonsondergang wordt gedronken, en talrijke gebakjes met amandel en honing die specifiek voor de stad zijn.

Eet minstens één keer in een riad in de medina: de meeste serveren een vast menu dat vooraf moet worden besteld, en dat is waar u de huiskeuken van Fez werkelijk proeft. De restaurants rond Bab Boujloud zijn gemakkelijker maar duidelijk toeristischer.

Het ambacht

Fez is de ambachtshoofdstad van Marokko, en dat merkt u aan de dichtheid van de werkplaatsen. Leer, koper, hout, keramiek, borduurwerk en weefsels worden hier nog op traditionele wijze vervaardigd, vaak in panden waar hetzelfde ambacht al generaties wordt uitgeoefend.

Verschillende coöperatieven en ambachtscentra tonen het productieproces en hanteren vaste prijzen. Ze zijn nuttig als ijkpunt: bekijk daar eerst de kwaliteitsniveaus en de prijsvork, en ga daarna pas in de souk onderhandelen. Dat is de eenvoudigste manier om te weten wat iets waard is.

Waar overnachten in Fez

De keuze is hier ingrijpender dan in andere Marokkaanse steden, omdat de medina volledig autovrij is. Drie opties bestaan, en ze bepalen een groot deel van uw ervaring.

Een riad in de medina is de meest karakteristieke keuze: een huis rond een binnenplaats, vaak gerestaureerd, midden in het labyrint. U bent te voet van alles af en u hoort de stad ontwaken. Het nadeel is logistiek: de taxi stopt bij de poort, en de laatste honderden meters legt u te voet af over ongelijke straatjes, met uw bagage. Vraag uw riad vooraf welke poort de dichtstbijzijnde is en of iemand u kan komen halen.

Een hotel in de ville nouvelle biedt het omgekeerde: comfort, parkeergelegenheid, bredere straten, maar een taxirit telkens u de medina in wilt. Dat werkt goed als u met een auto reist of als u gevoelig bent voor drukte. En een adres aan de rand van Fez el-Jdid is het compromis: dicht bij de monumenten, maar met toegang tot de weg.

Voor een eerste verblijf van twee of drie nachten weegt de riad in de medina in de praktijk het zwaarst: de logistieke last is eenmalig, de winst geldt voor elke dag.

De pottenbakkerswijk en het blauw van Fez

Buiten de muren, aan de kant van Ain Nokbi, ligt de pottenbakkerswijk waar het beroemde keramiek van Fez wordt gemaakt. Het is geen museum maar een werkende wijk, en u ziet er de volledige keten: het kneden van de klei, het draaien, het bakken in ovens die nog op olijfpitten worden gestookt, het beschilderen met de hand, en het breken en bijslijpen van tegels voor zellige.

Dat laatste is het meest verbazende onderdeel. Zellige, het mozaïek dat u in elke medersa ziet, wordt niet gegoten maar stuk voor stuk uit een beschilderde tegel gehakt met een hamer, volgens tientallen vaste vormen. Een ambachtsman doet dat op het gehoor en op het gevoel, zonder mal. Als u één werkplaats bezoekt in Fez, maak dat dan deze.

Praktisch: het ligt buiten de medina en u gaat er met een taxi heen. Reken op een uur. Koopt u keramiek, vraag dan of het met de hand is beschilderd of bedrukt; het verschil is zichtbaar aan de achterkant en aan de onregelmatigheid van de lijn, en het prijsverschil is groot.

Rond Fez: Volubilis, Meknes en Ifrane

De omgeving van Fez is uitzonderlijk rijk en wordt door veel reizigers overgeslagen. Drie uitstappen lonen echt.

Volubilis, op ongeveer een uur, is de best bewaarde Romeinse site van Marokko en staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO: een forum, een basilica, een triomfboog en vooral mozaïeken die nog op hun oorspronkelijke plaats liggen, in open lucht. Reken op anderhalf uur, en ga vroeg of laat want er is nauwelijks schaduw.

Meknes, de vierde keizerlijke stad, ligt op de route en biedt monumentale poorten, enorme graanschuren en een medina die veel rustiger is dan die van Fez. Een halve dag volstaat. Volubilis en Meknes combineren tot één dagtocht is de klassieke formule.

Ifrane en de cederwouden gaan de andere kant op, de Midden-Atlas in: een stad met hellende daken die niet op Marokko lijkt, bossen met eeuwenoude ceders, en kolonies makaken langs de weg. In de winter ligt er sneeuw. Het contrast met de medina is compleet en dat is precies de aantrekkingskracht.

Aankomen en u verplaatsen

De luchthaven Fez-Saiss ligt op een kwartier van de stad en ontvangt rechtstreekse vluchten uit verschillende Europese steden. De actuele tijden staan bij vertrek en aankomst van de luchthaven van Fez, en de voorzieningen op onze pagina over de luchthaven Fez-Saiss.

De trein verbindt Fez met Meknes, Rabat, Casablanca en Tanger, en is comfortabel en betrouwbaar. Vanuit Marrakech duurt de reis ongeveer acht uur; dat is geen dagtocht maar een verplaatsing die u inplant.

In de stad zelf: de medina doet u volledig te voet, want er rijdt geen enkel voertuig. Voor Fez el-Jdid, de hoogten en de ville nouvelle neemt u een kleine taxi. Let op één praktisch punt dat veel mensen verrast: als u in een riad in de medina slaapt, stopt de taxi bij de dichtstbijzijnde poort en legt u de laatste honderden meters te voet af, met uw koffer, over oneffen straatjes. Vraag uw riad vooraf om de dichtstbijzijnde poort en om hulp bij de bagage.

Geld, internet en praktische zaken

Contant geld blijft in de medina van Fez de norm, meer nog dan in Marrakech. Geldautomaten staan in de ville nouvelle, bij Bab Boujloud en rond de grotere pleinen, maar de meeste werkplaatsen, kraampjes en kleine restaurants nemen geen kaart aan. Neem voldoende biljetten mee voordat u de medina in gaat, en vooral kleine coupures: wisselgeld is een terugkerend probleem.

Voor de navigatie is een offline kaart op uw telefoon bijzonder nuttig, want het netwerk valt in de smalste straatjes soms weg en de dekking tussen hoge muren is wisselvallig. Verwacht wel dat zelfs een kaart u niet altijd redt: de medina heeft doodlopende straatjes die op geen enkele kaart als zodanig staan. Een lokale simkaart met databundel kost weinig en is de verstandigste voorzorg bij een verblijf van enkele dagen.

Tot slot de tijd: Marokko loopt het hele jaar op GMT, dus een uur achter op Nederland en België in de winter en twee uur in de zomer. Dat betekent dat het ‘s ochtends later licht wordt dan u gewend bent, iets om mee te rekenen als u vroeg op pad wilt voor het mooie licht.

Een gids of niet?

Dit is de meest gestelde vraag over Fez, en het eerlijke antwoord is: voor de eerste dag, ja. De medina telt duizenden straatjes zonder straatnamen, de monumenten zijn niet altijd aangegeven, en zonder uitleg mist u het grootste deel van wat u ziet. Een officiële gids voor een halve of hele dag lost dat op.

Twee voorwaarden. Neem een officiële gids, herkenbaar aan zijn badge, en niet iemand die u op straat aanspreekt. En spreek vooraf af dat u geen winkelbezoeken wilt, of accepteer er hooguit één; zonder die afspraak bestaat de helft van de rondleiding uit verkooppunten waar de gids een commissie krijgt.

Vanaf de tweede dag redt u het prima alleen. U kent dan de hoofdassen, u herkent de poorten, en verdwalen wordt het aangename deel in plaats van het stressvolle.

Kleding, openingstijden en het beste moment

Er geldt geen voorschrift voor bezoekers, maar bedekte schouders en knieën maken het rondlopen in Fez eenvoudiger dan in de badplaatsen: de stad is conservatiever dan Marrakech en u valt er minder op. Schoenen met grip zijn belangrijker dan u denkt, want de straatjes zijn steil, ongelijk en soms glad.

Op vrijdag, de dag van het gemeenschappelijke gebed, sluiten veel winkels en werkplaatsen tussen ongeveer twaalf en drie uur, en de medina is dan merkbaar rustiger. De monumenten blijven meestal open, maar plan die middag liever een museum of de hoogten dan de souks.

PeriodeOmstandighedenGoed om te weten
Maart tot meiZacht en helderDe beste periode
Juni tot augustusZeer heet, weinig schaduw in de medinaBezoeken alleen ‘s ochtends en ‘s avonds
September en oktoberAangenaamUitstekend compromis
November tot februariFris en vochtig, soms regenWeinig toeristen, neem een jas mee

Maand per maand en per streek staat alles in onze gids over de beste reisperiode voor Marokko.

Is Fez veilig voor bezoekers?

Dit is een vraag die Nederlandse reizigers vaak stellen, en ze verdient een rechtstreeks antwoord: ja, Fez is een veilige stad, en toerisme is er al decennia georganiseerd. Geweld tegen bezoekers is zeldzaam.

Wat u wel tegenkomt, is iets anders: de valse gidsen. Mensen die u aanspreken, aanbieden de weg te wijzen of u naar een winkel te brengen, en daarna geld vragen of een commissie opstrijken. Het is hinderlijk maar niet gevaarlijk. De remedie is eenvoudig: wees vriendelijk maar duidelijk, loop door, en vraag de weg bij een winkelier achter zijn toonbank in plaats van bij iemand die u benadert.

De gebruikelijke voorzorgen van een drukke stad gelden verder gewoon: let op uw spullen in de drukste straten, draag geen opvallende waardevolle voorwerpen, en loop ‘s avonds liever over de verlichte hoofdassen dan door de kleine zijstraatjes. Vrouwen die alleen reizen kunnen met aandacht te maken krijgen; stevig doorlopen en niet reageren werkt het best.

Wat te doen in Fez met kinderen

Fez is veeleisender met kinderen dan Marrakech, en het is eerlijker dat te zeggen. De medina is dicht, de straatjes zijn smal en ongelijk, een kinderwagen is er onbruikbaar, en de drukte kan overweldigen.

Wat wel werkt: de leerlooierijen vanaf het terras, de kopersmeden van Seffarine met hun lawaai, het terras van het Nejjarine-museum, de tuin Jnan Sbil om te rennen, en de ezels met hun vracht die altijd fascineren. En de uitstap naar Ifrane met de makaken valt bij vrijwel elk kind in de smaak.

Praktisch advies: kies een riad met binnenplaats als rustpunt, bezoek ‘s ochtends, en houd het midden van de dag vrij. Met kinderen onder de zes is Fez haalbaar maar vermoeiend; vanaf acht jaar wordt het veel gemakkelijker.

Fez in twee of drie dagen: een realistische route

Dag één, de medina. Begin bij Bab Boujloud, bezoek de medersa Bou Inania, en daal daarna de hoofdas af richting Al Quaraouiyine, met een stop bij de medersa Al Attarine en het plein Nejjarine. Lunch in de medina. In de middag de leerlooierijen Chouara en het plein Seffarine. Sluit af bij de Merinidische graven voor de zonsondergang.

Dag twee, Fez el-Jdid en de rest. Ochtend bij het koninklijk paleis, de Mellah en de tuin Jnan Sbil. Lunch, daarna het museum Al Batha of de pottenbakkerswijk buiten de muren. Houd het eind van de middag vrij om zonder doel door de medina te lopen: dat is vaak het aangenaamste moment van het hele verblijf, want u kent de stad dan al een beetje.

Dag drie, de omgeving. Volledige dag naar Volubilis en Meknes, of naar Ifrane en de cederwouden als u liever natuur hebt. Vertrek vroeg in beide gevallen.

Verdwalen in de medina: hoe het echt werkt

Iedereen verdwaalt in Fez, ook mensen die er vaker komen, en het is nuttig te begrijpen waarom. De medina is niet aangelegd volgens een plan maar organisch gegroeid rond waterlopen, moskeeën en ambachtswijken. Straatjes lopen dood, buigen terug op zichzelf, of gaan over in een overdekte doorgang die er privé uitziet maar publiek is.

Er bestaat wel een logica, en die helpt enorm. De medina loopt af naar de rivier in het midden: als u daalt, gaat u naar het centrum, bij Al Quaraouiyine en Seffarine; als u klimt, gaat u naar de rand en vindt u uiteindelijk een poort. Die ene regel lost de meeste situaties op zonder dat u iets hoeft te vragen.

Een tweede vuistregel: de brede, drukke straten zijn de hoofdassen en komen altijd ergens uit; de smalle, stille zijstraatjes zijn woonwijken en lopen vaak dood. Volgt u in geval van twijfel de ezels, dan volgt u de bevoorradingsroutes, en die lopen per definitie van poort naar markt.

En als u echt vastzit: vraag naar een poort of naar Bab Boujloud, niet naar uw riad. Poorten kent iedereen; de naam van een riad zegt een voorbijganger meestal niets, en juist die vraag trekt de valse gidsen aan.

Fez of Marrakech?

Veel reizigers moeten kiezen, en het antwoord hangt af van uw ervaring. Marrakech is toegankelijker, beter verbonden, met meer uitstappen en een medina die zich makkelijker laat lezen. Fez is authentieker, dichter, minder op toerisme ingericht, en biedt een sterkere historische ervaring.

Als het uw eerste reis naar Marokko is, begin dan met Marrakech. Hebt u al een Marokkaanse medina gezien, dan geeft Fez u duidelijk meer. De volledige vergelijking staat in Marrakesh of Fez: welke stad kiest u, en het overzicht van het hele land in wat te doen in Marokko.

De fouten die een bezoek aan Fez bederven

De eerste is één dag uittrekken. De medina is de grootste van haar soort ter wereld; in één dag ziet u drie monumenten en loopt u de rest voorbij. De tweede is zonder gids beginnen op dag één en de hele ochtend verdwalen zonder iets te begrijpen.

De derde is in juli of augustus het midden van de dag in de medina doorbrengen: er is nauwelijks schaduw, de straatjes houden de warmte vast, en u bent na twee uur op. De vierde is de omgeving overslaan, terwijl Volubilis en Meknes samen een van de beste dagen van een Marokkoreis opleveren. En de vijfde is ingaan op de eerste persoon die aanbiedt u de weg te wijzen.

Veelgestelde vragen over Fez

Hoeveel dagen hebt u nodig voor Fez?

Twee volle dagen zijn het minimum voor de medina en Fez el-Jdid. Drie dagen laten u ook Volubilis en Meknes of Ifrane doen. Met één dag ziet u alleen de hoofdassen en twee of drie monumenten.

Kunt u de moskee Al Quaraouiyine bezoeken?

Het gebedsgedeelte niet: dat is voorbehouden aan moslims. U kunt wel vanaf verschillende deuren een blik op de binnenplaats werpen, en de historische bibliotheek is na restauratie gedeeltelijk toegankelijk.

Wat is het mooiste monument van Fez?

De medersa Bou Inania, zonder veel twijfel: ze is volledig toegankelijk en verenigt alle technieken van de Merinidische kunst op één binnenplaats. De medersa Al Attarine komt er dicht bij in de buurt.

Hebt u een gids nodig in de medina van Fez?

Voor de eerste dag is het sterk aan te raden: de medina heeft duizenden straatjes zonder straatnamen. Neem een officiële gids met badge en spreek vooraf af dat u geen of hooguit één winkelbezoek wilt. Vanaf de tweede dag redt u het alleen.

Moet u betalen voor de leerlooierijen?

Er is geen officieel toegangstarief. U kijkt vanaf de terrassen van de leerwinkels, die u gratis binnenlaten in ruil voor een verkooppraatje. U bent tot niets verplicht, maar wees duidelijk en beleefd als u niets wilt kopen.

Is Fez veilig?

Ja. De stad is veilig en toerisme is er lang georganiseerd. Het punt waar u op let zijn de valse gidsen die u op straat aanspreken: hinderlijk maar niet gevaarlijk. Vraag de weg bij een winkelier in plaats van bij iemand die u benadert.

Kort samengevat

Fez komt neer op de grootste autovrije medina ter wereld, een medersa die alle Merinidische kunst op één binnenplaats samenbrengt, leerlooierijen die sinds de middeleeuwen werken, en een uitzicht vanaf de Merinidische graven dat bijblijft. Reken op twee volle dagen, drie met de omgeving. Neem de eerste dag een officiële gids, bezoek ‘s ochtends en aan het eind van de middag, draag schoenen met grip, en laat uzelf op de tweede dag bewust verdwalen.

Bronnen

Plaatsing van de medina van Fez op de werelderfgoedlijst: UNESCO, Werelderfgoedcentrum. Openingstijden en tarieven van de monumenten wisselen; controleer ze kort voor uw bezoek.

Scroll naar boven